دیدگاه

اقوام ایرانی، بانی ملت ایرانی

تقی رحمانی 

اشاره: یادداشت زیر از تقی رحمانی، فعال ملی-مذهبی است.مضمون یادداشت با عنوان اقوام ایرانی، بانی ملت ایران به مسئله ای اشاره دارد که از چالشهای جدی در گذشته و بعد از انقلاب اسلامی 1357 بوده و است. در میان فعالان سیاسی ایران تقی رحمانی از جمله کسانی است که با صراحت لهجه دیدگاه های خود را بیان می دارد. این ویژگی باعث شده است که وی بعد از انقلاب سالها به زندان برود اما همچنان بر مواضع خود بماند. تجربه میزگردی که با عنوان "مجلس ششم و مسئله اقوام"در اولین سالهای دوره اصلاحات با وی و تنی چند از فعالان سیاسی دیگر در دانشگاه علامه داشتم، در آن زمان حاکی از دیدگاه های شفاف وی در این موضوع بود. امری که در نزد بسیاری از فعالان مرکزنشین حتی دگراندیشان آنها، مطرح نبوده یا به انکار آن می پردازند. این یادداشت را از وبلاگ کیله شین گرفته ام، اما منبع اولیه آن سایت روزآنلاین است. عبدالعزیز مولودی 

تحلیل

انصراف یا تعارف

تاملی انتقادی بر انصراف آقای خاتمی از کاندیداتوری انتخابات ریاست جمهوری دوره دهم

عبدالعزیز مولودی

در روزهای آخر سال 87 در شرایطی که بسیاری از نیروهای سیاسی و مدنی در صدد آن بودند که وضعیت خود را در انتخابات آتی ریاست جمهوری با وجود آقای خاتمی در رقابت های انتخاباتی تثبیت کنند، اتفاقی همزمان با اعلام حضور آقای میرحسین موسوی در رقابتها روی داد که عبارت بود از انصراف آقای خاتمی از ادامه راه. چنانکه برخی گفته اند، انصراف آقاي خاتمي اتفاق مهمي است كه احتمالا‌ بسياري از موضوعات ديگر انتخابات را تا پايان آن تحت تاثير خود قرار خواهد داد. اما پرداختن به اصل موضوع یعنی انصراف از ادامه حضور در انتخابات جنبه مهم قضیه است که به اعتقاد من تحلیلگران حزبی و غیر حزبی در حوزه اصلاح طلبی  به آن کم توجهی کردند. درست است که با صرف وجود دو یا چند نفر در یک طیف برای رقابت در انتخابات ریاست جمهوری، تشتت در آراء احتمال دارد و در انتخابات نهم نیز نتیجه آنرا در غیاب چهره ای شاخص مشاهده کردیم. سئوال من این است که آیا انصراف راه منطقی برای جلوگیری از تشتت آراء است یا رقابت درونی در میان مجموعه اصلاح طلبان و برآمدن یک نفر از میان آنها در نتیجه این رقابت؟